25- برجستگی های بیرونی

استاندارد ملی ایران INSO 20127 به بررسی برجستگی‌های بیرونی موتورسیکلت‌ها و وسایل نقلیه دو یا سه چرخ می‌پردازد و هدف اصلی آن کاهش خطر جراحات در تصادفات یا تماس افراد با این وسایل است. این استاندارد با تعیین الزامات دقیق برای طراحی قطعات بیرونی، به ایمنی بیشتر و حفظ سلامت عمومی کمک می‌کند. رعایت این قوانین نه‌تنها از مصرف‌کنندگان محافظت می‌کند، بلکه کیفیت تولیدات را نیز بهبود می‌بخشد.

یکی از مهم‌ترین نکات این استاندارد، تأکید بر استفاده از مواد نرم و پلاستیکی برای قطعات بیرونی است تا در صورت برخورد، آسیب کمتری ایجاد شود. همچنین، برجستگی‌هایی مانند دسته‌ها، آینه‌ها، و لبه‌های بدنه باید دارای انحناهای مشخصی باشند تا از تیز بودن و خطرناک بودن آن‌ها جلوگیری شود. برای مثال، لبه‌های تیز باید حداقل شعاع انحنای ۲.۵ میلی‌متر داشته باشند یا با پوشش‌های محافظ پوشانده شوند.

علاوه بر این، استاندارد مواردی مانند محدودیت برجستگی قطعات، الزامات فنی برای سپرها، چراغ‌ها، و حتی لوله اگزوز را مشخص می‌کند تا هیچ بخشی از وسیله نقلیه به‌صورت خطرناک بیرون نزده باشد. آزمون‌های خاصی نیز برای اطمینان از رعایت این قوانین طراحی شده‌اند. در نهایت، این استاندارد با ترکیب ایمنی و کیفیت، تجربه‌ای امن‌تر برای رانندگان و عابران فراهم می‌کند.